'rozmowa z Tobą jak brodzenie w śniegu, niewydeptane ścieżki gubią mnie. tak łatwo utknąć w zaspie aż po szyję, na śliskich słowach wywracamy się.'

Już wiem w czym tkwi problem. Zwyczajnie nie potrafimy rozmawiać, dlatego nigdy nie dojdziemy do porozumienia. Bo gdy jedno opuszcza broń, drugie natychmiast przechodzi do ataku. A najgorsze w tym wszystkim jest to, że szarpiemy się o nieistotne pierdoły. Pierdoły, które niepotrzebnie pochłaniają energię i psują całą atmosferę. A mi by wystarczyło jedno słowo 'zaczekaj'. Jednak zamiast tego usłyszałam o wiele więcej 'wiem, że nie będziesz czekała'. 
I jak z tym walczyć?

'how many tears must we cry before learning things that we have they're for real and we're losing.'