'za wcześnie przyszedł świt. niedospane sny.'

Śnieg za oknem i mieszanka uczuć w sercu. Bo wydawało mi się, że już przyswoiłam myśl o powrocie na stałe. Jednak jest inaczej. Jest mi tak strasznie dziwnie i nieswojo. Do tej pory funkcjonowałam w zawieszeniu. A wszystko działo się obok mnie. Wakacje spędzone tam i wrześniowy powrót tu. Tak jakby cała równowaga została zachwiana. Zaburzona harmonia dni i pór roku. Jest inaczej. I ten śnieg. Niespodziewany znak uświadamiający mi, że pomimo mojej dezorientacji wszystko wciąż idzie naprzód. Świat nie zawalił się. 
A mi wciąż jest żal.

'przez noc zasypie śnieg nasz park (...) nie ma mnie tu.'